Peter bezoekt Vic Falls met Pasen

10 april, op Goede Vrijdag, is Peter na 160 km in Livingstone aangekomen:

De laatste 3 dagen in totaal 485 km gereden hetgeen best pittig was daar er uiteraard weer wat heuvelachtig terrein bij zat en zowaar mijn geliefde dirt roads.
De laatste dag was zwaar i.v.m. een fikse verkoudheid hetgeen inmiddels een luchtweginfectie is. Gelukkig antibiotica bij me voor dit euvel zodat ik overmorgen weer kan rijden. Daarnaast ben ik ook door mijn zadel gezakt. Het is ongelofelijk maar alles met betrekking tot mijn zadel is gebroken, eerst in Ethiopië mijn zadelstang, daarna in Tanzania mijn zadelring en nu mijn zadel. Van iemand anders een spare zadel geleend. Ben benieuwd hoe dat gaat?? Nu eerst 2 rustdagen (zaterdag en zondag 11 en 12 april). Vanmiddag ga ik met een paar gezellige kerels een drift maken op de Zambesi met kaas en wijn.
Moet heel bijzonder zijn. Zondag 12 april naar de Falls en nog een paar dingen bekijken. Helaas geen hotel daar het Pasen is en hier een gekkenhuis. Dus in de tent op een aardige campsite met pool en een goede bar. Dus prima uit te houden.
O ja nog even iets over zo'n local op zo'n fiets. Gisteren haalde eentje mij in op een helling met zo'n gammel ding. Hij had een bos hout achterop die een meter boven hem uitstak en zijn linkerpedaal had een 30% dooie trap. Hij fietste me fluitend voorbij waarbij gezegd moet worden dat ik niet in goede doen was en al 130 km erop had zitten. Maar toch blijft het frustrerend!Het weer is prachtig met veel zon, helder en lekker droog en in de avond koel zodat je goed kan slapen. Ik denk al met al dat we tot nu toe over het weer niet zo veel te klagen hebben, gezien het regenseizoen.
Overmorgen dus de grens over naar Botswana waar we een riviertocht maken over de Chobi waar nogal het een en ander te zien is. Vervolgens komen dagen met gemiddelden van ver boven de 160 km met als klap op de vuurpijl er een van 204 km. Nog ca. 3.500 km te gaan dus er moet wel worden doorgefietst, niet waar?
Ik meld me weer zodra er een rustdag is.

Groet, Peter

Geen nieuws goed nieuws?

Zou Peter ook zulke fijne Paasdagen gehad hebben als wij hier in Nederland? Relaxed en met mooi weer? De omgeving in Malawi is in ieder geval prachtig.

Over een paar dagen horen we vast meer, waar Peter zich precies bevindt en hoe het gaat.

Nog 1,5 week en zijn zoon Jan zal naar Afrika reizen om vanuit Windhoek in Namibie mee te fietsen. Vertrouwd gezelschap voor Peter die hem uit de wind kan houden.

Groeten, Margret

Peter in Zambia met veel FRHs

Maandag 6 maart 2009 is Peter weer on-line:

Goedemiddag!! Even uit de lucht geweest maar daar ben ik weer!
Zojuist in Lusaka aangekomen de hoofdstad van Zambia (7e land), het land waar we nu zo,n dag of 6 zijn.
Het land komt op de een of andere manier armoediger over dan Malawi maar het zou welvarender moeten zijn. De dorpen (overigens niet veel) die we gepasseerd zijn zagen er buitengewoon armoedig uit en het wegennet is slecht onderhouden. Het land heeft koper maar de marktprijs van koper is gekelderd en derhalve gaat het hen momenteel slecht.
Je loopt hier met enorme pakken geld rond. 1 dollar is ca. 5500 Kwatcha hetgeen een stapel geld betekent. Na Lilongwe in 1 dag na de grens van Zambia (50 US dollar achteruit) en toen in Cahapati overnacht op een behoorlijke camping.
Overigens ben ik met het Rode Kruis nog een dag op stap geweest naar het binnenland van Malawi waar we een dorp bezocht met een medische post. Dit alles in het kader voor Malaria No More. Het hele dorp was voor mij uitgelopen en er werden toneelstukjes opgevoerd en muziek gemaakt. Natuurlijk veel foto's en toespraken. Allemaal goed bedoeld en best wel aardig. Martine heeft de foto's dus als er interesse bestaat bel haar dan mailt ze de foto's door.
Nu kom ik terug op het onderwep waarvan jullie wellicht hebben afgevraagd wat dat betekent FRH. Wel, niets meer of minder dan Fucking Roling Hills!! Vijf dagen lang door een hoogvlakte gereden met uitsluitend FRH's. Om helemaal gek van te worden. Een kleine uitleg is hier op zijn plaats. FRH zijn heuvels/bergen van zo'n 6/700 meter die vlak op elkaar volgen. Je gaat er met een vaartje van tussen de 50 en 65 KM per uur vanaf om vervolgens na 150 meter omhoog volledig stil te vallen na 8/9 KM. Deze actie is iedere keer een aanslag op je benen. Als dat 3x per uur voorkomt is dat niet erg maar ik denk dat we in de afgelopen dagen zeker 300 van deze FRH's gehad hebben. Ik ben er in ieder geval helemaal klaar mee. Elke avond als we in het kamp kwamen was ik helemaal gaar. Je komt niet echt in een ritme. Als je een lange klim hebt van 20 km is dat ook vervelend maar dan weet je waar je aan toe ben. Als je hier boven bent aangekomen dan zie je vervolgens de volgende heuvel al weer. Totaal ontmoedigend.
Na Lusaka naar Vic Falls schijnt het ook nog zo te zijn, maar wel wat minder. Afwachten maar! Het zou eigenlijk nu wel eens wat minder zwaar mogen worden. Ik verbruik nog steeds 4/5 000 kal per dag en dat geeft wel aan hoe lastig het is. Je zit gewoon meer dan 7 uur op die fiets. Ik krijg zo langzaam aan ook een beurse kont. Niet kapot maar als ik op een houten stoel ga zitten dan voel ik het wel enorm. Gedurende de nacht ook last van mijn benen en knieen maar tijdens het fietsen allemaal O.K.
Neem weer antibiotica i.v.m. ontstekingen aan mijn achillis en hand die niet overgaan. Op de zijkant van mijn rechter hand zit gewoon een gat. Het gaat nu wel de goede kant op.
Het weer is zich gelukkig aan het stabiliseren en ik heb de indruk dat we het regenseizoen achter ons aan het laten zijn. Nog wel af en toe dreigende wolken en een paar spatten maar geen enorme plensbuien meer.We zitten hier met de campsite bij een hotel. Geen kamer genomen; te duur voor wat ze boden. Gewoon in het tentje. Deze is overigens een beetje aan het lekken. Vannacht wakker geworden van druppels die op mijn hoofd vielen. Volgens ervaren kampeerders heeft het met condens te maken. Lijkt me raar maar het zal wel. Mijn matje is nu wel goed gerepareerd hetgeen wel een luxe is.
Morgen een beetje aanklooien en dan de volgende dag in 3 dagen naar Livingstone (Vic Falls) We zitten daar tijdens het paasweekend dus ik weet niet of dat zo gunstig is voor de accommodatie. We zien wel. Het gaat er nu wel echt op lijken dat ik Kaapstad ga halen ondanks het feit dat we nog wel een stukje moeten doorfietsen. Na Vic Falls gaan we naar Botswana waarvan men zegt dat het de Noordoostpolder van Afrika is, zo vlak is het daar! De komende etappes moeten er echt KM's gemaakt worden dus meewind is wel wenselijk!
Goed ik meld me weer bij Vic Falls!
Ik wens iedereen prettige paasdagen en hopelijk mooi weer!

Groet, Peter

Peter bezoekt Rode Kruis project en deelt klamboes uit

Op 1 april tijdens zijn rustdag in Lilongwe (Malawi) is Peter in de gelegenheid om in district Dowa een malariaproject van het Rode Kruis te bezoeken. De stichting Malaria No More! Nederland steunt daar een project van het Nederlandse Rode Kruis dat in Dowa samenwerkt met het Malawi Rode Kruis. Peter wordt 's morgens opgehaald door Gloria Kunyenga, Programmamanager van het malariaprogramma van het Malawi Rode Kruis, en Ad Beljaars, Regionale Programmacoördinator Zuidelijk Afrika & Soedan van het Nederlandse Rode Kruis. Zij brengen hem naar het dorp Sichisichi waar de lokale bevolking hem verwelkomt met dans, toneel en gedichten die over malaria gaan. Peter ziet en hoort er welke activiteiten het Malawi Rode Kruis onderneemt om de ziekte te voorkomen. Er is maar 1 centraal waterpunt beschikbaar voor 4830 mensen uit de regio. Naast malaria komt er ook veel diarree voor. Voor gecompliceerde ziektegevallen om o.a. een diagnose te kunnen stellen voor diverse ziektes is de dichtstbijzijnde kliniek 20 km verderop waar mensen te voet naartoe moeten.

Na een rondleiding door een apotheek en een kraamafdeling deelde Peter buiten aan de bevolking klamboes uit. Peter heeft de lokale bevolking namens Malaria No More! Nederland in een speech zeer hartelijk bedankt voor hun inspanningen. Hij lichtte de bedoelingen van de stichting toe en heeft ook nog iets verteld over de Tour d'Afrique.

Door onder een klamboe te slapen beschermen de mensen zich tegen de steek van een malariamug. Van malaria word je niet alleen doodziek, je kunt er ook daadwerkelijk door overlijden. Dat gebeurt dan ook maar al te vaak: iedere 30 seconden overlijdt er ergens een kind aan malaria. Ook zwangere vrouwen behoren tot de risiciogroep. Terwijl malaria voorkomen kan worden en je ervan kunt genezen met de juiste behandeling.

Peter streeft ernaar om met zijn fietssponsoractie €11.777 op te halen voor de stichting Malaria No More! Nederland, 1 euro per kilometer. Tot nu toe zijn er al vele donaties gedaan en is er maar liefst €5.756 opgehaald. Er zijn echter nog vele kilometers te gaan en het streefbedrag is nog niet bereikt.


Ook u kunt nu besluiten om een bijdrage te leveren aan de preventie van malaria door een aantal kilometers te sponsoren en nu een bedrag over te maken op rekening 56.10.25.312 van Malaria No More! Nederland o.v.v. Peter Hodes of on-line via http://www.malarianomore.nl/.

- Margret van Gaalen

Peter en Madonna in Lilongwe

Dinsdag 31 maart bericht van Peter uit Lilongwe:

"Goedemorgen!!

Gisteren 1 dag eerder in Lilongwe aangekomen daar we aan andere route genomen hebben van Chitimba Beach naar Lilongwe i.v.m. een weggeslagen brug. De eerste dag was qua natuur beeldschoon met een flinke klim. De tweede dag was lood en loodzwaar daar we naar een hoog gelegen plateau toe moesten. Dit ging gepaard met ca. 50 steile heuvels met stevige afdalingen. Uiteindelijk 2000 meter geklommen. Iedereen maar dan ook iedereen was kapot. Ik dacht dat het aan mij lag maar dat was gelukkig niet het geval. Elke keer als je aan de top was zag je de volgende helling al weer. Ik raakte totaal gedeprimeerd ervan! Gedurende de nacht ook behoorlijke tintelingen in de benen gehad.

Gisteren een rit van 130 KM waarvan 80 KM met stevige tegenwind. Na 20 KM brak mijn zadelpenring zodat ik met pen en al naar beneden zakte en tevens van links naar rechts bewoog. Bij het eerste de beste dorp naar de plaatselijke fietsenmaker gegaan (hoefsmid) die uit een stuk staal een geimproviseerde ring maakte met twee gaten erin en een bout. Deze redde het in ieder geval voor de 50 km tot de lunch alwaar ik een reservering kreeg van een mederijdster. Hoe kom je er bij om die mee te nemen.

Gisterenmiddag 30 maart in Lilongwe aangekomen en gelukkig telefonisch een kamer gereserveerd. Bleek helemaal goed te zijn want er zijn weinig hotels en momenteel is Madonna in Lilongwe vanwege weer een adoptiekind en de pers reist haar achterna en bezet alle beschikbare kamers.

Het regent hier nu pijpenstelen dus ben blij niet in mijn tentje te zitten. De hele campsite staat onder water. Wat een armoede dat kamperen in de regen. Ik denk niet dat mijn tent mee terug gaat naar NL. Verblijf nu in de Musaf Lodge in het centrum met alles om me heen. Bevalt we wel. Gisteren met Marcel en Simon eindelijk weer een echte steak gegeten. Echt heerlijk en een toetje! Appeltaart.

We hebben dus een dag extra in Lilongwe dus dat is meegenomen. Zo meteen laat ik me ergens lekker masseren en duik de rest van de dag in mijn boek. Van uitslapen komt weinig. Je zit in zo'n belachelijk ritme zodat je elke dag wakker wordt om kwart voor vijf en in avond om acht uur kapot bent.

In Lilongwe is verder weinig te beleven. Wel een behoorlijk grote stad maar met weinig inhoud. Voor Malawi moet je echt aan het meer zijn.

We hebben inmiddels de 7000 km overschreden en vanaf overmorgen worden de etappes gemiddeld ook langer. Nog zo,n dikke 4500 km te gaan. In Namibie heeft het sinds 40 jaar niet zo veel geregend als de laatste maand. Ook hier zullen we waarschijnlijk een andere route moeten nemen. Geen idee welke en of dat veel minder is. Vrijdag hebben we er al een van 185 KM dus stilletjes hopen op meewind! We gaan wat meer westelijk dus dat is wel de verwachting maar in Afrika is niets maar dan ook niets zeker!

Morgen 1 april word ik opgehaald door iemand van het Rode Kruis die samenwerken met de stichting Malaria No More. We gaan ergens het binnenland in. Ik schrijf daarover de volgende keer.

Wat overigens wel de moeite waard is om te vertellen zijn de locals op fietsen. Op de eerste plaats lijken het allemaal oude Fongers/ Burgo of Gazelle fietsen met handremmen zonder versnelling. Allemaal natuurlijk zwart en deze zijn geimporteerd uit China. Ze zijn zo gammel als de pest en natuurlijk geen onderhoud want dat is niet nodig. Een roestige ketting die er voortdurend afloopt. Die eikels kunnen wel zo ongelofelijk hard fietsen op die krengen. Dan komt zo'n zwartman je voorbij met iemand achterop en dan ook nog heuvel op. Hodes op zijn "custom made light weight titanium bike", nee die gaat lekker!!! Is weinig goed voor de moraal kan ik jullie verzekeren. De glimlach om hun mond verraadt ook genoeg. Ik kijk ze dan ook niet meer aan. Wellicht kinderachtig maar ik gun ze die genoegdoening niet, terwijl ik toch zo goed tegen mijn verlies kan, niet waar?

Groet, Peter"

In Mzuzu in Malawi aangekomen

Vrijdag 27 maart is Peter in Mzuzu in Malawi aangekomen en liet hij ons het volgende weten:

"Even uit de lucht geweest maar daar ben ik weer.
Inmiddels in Malawi aangekomen. De laatste twee dagen in Tanzania waren spectaculair qua natuurschoon. Ik kan echt iedereen aanraden Tanzania te bezoeken. Aardige mensen, fantastisch natuurschoon en een hoop dingen te ondernemen. Echt een aanrader!! De grensoverschrijding naar Malawi ging allemaal braaf in zijn werk met het nodige " gehassel" met de " moneychanger".
De eerste nacht een buschcamp hetgeen afschuwelijk was door al het locale geweld wat we over ons heen kregen wat betreft kinderen. In de nacht zijn er ook verschillende mensen bestolen van spullen die naast of in het voorpoortaal van de tent lagen. Ik was twee blikjes bier kwijt , dus dat viel wel mee!
De volgende dag 120 KM naar Chitimba Beach aan Lake Malawi, een prachtige rit, in de morgen enigszins nat, heuvelachtig maar met wonderschone uitzichten. De laatste 25 KM langs het meer met forse tegenwind. Chitimba Beach is zo'n idyllisch oord voor hippies en overland trucks, waar ik de mazzel had op tijd te zijn en de laatste cottage aan het strand had. Echt te gek. Het meer is echt fantastisch en ca. 27 graden. Daar hadden we onze rustdag daar wat gevolleybald, boekje gelezen, biertjes gedronken , glaasje wodka genuttigd etc. etc.. Daar kwam ook heel sterk de gedachte bij me op om de cottage voor nog 4 dagen te nemen en vervolgens met de bus naar Lilongwe te vertrekken. Even uit de sleur van alles. Wat een zalig oord!! Je huurt een aardige zwarte " hulpverloofde" in, die er genoeg te krijgen zijn, en je hebt de tijd van je leven!!Uiteindelijk overwon de liefde thuis en een beetje die van de fiets!! Ik hoor nu mensen denken dat ik gek geworden ben en wellicht is dat ook zo!!
O.K. vandaag weer een nieuw traject naar Lilongwe waarvan de eerste dag naar Mzuzu, de hoofdstad van de noordelijke provincie in Malawi. De eerste 20 km langs het meer en vervolgens de bergen in voor 40 KM naar en hoogte van 800 meter hetgeen super zwaar was maar wel super mooi. Daarna een mooie afdaling en vervolgens door een dal gereden wat echt prachtig was.Na 137 KM waren we er en zitten nu in een lekker hotel.
De weg van morgen is onzeker daar de geplande route een probleem heeft. een brug is weggespoeld. We zien wel!In Lilongwe meld ik me weer.
Het gaat goed met me! Heb gedurende de nacht af en toe last van tintelingen in de benen, maar dat zal wel overgaan.
Ik ga nu ergens lekker eten en wens iedereen een gezellig weekend. Nog 6 weken en we zijn in Kaapstad en belangrijker nog 4 weken en Jan is bij me!
Groet, Peter"

Peter in Malawi aangekomen

Peter is inmiddels in Malawi aangekomen. Als het even kan, overnacht hij in een hotel omdat je tent opzetten in de regen geen pretje is. Zoals je kunt zien, is het landschap dan ook prachtig groen. We hebben nog geen nieuws van Peter vernomen en gaan ervan uit: geen nieuws is goed nieuws. Als hij weer een rustdag heeft, zal hij zich weer melden.