Na 9 dagen fietsen in Aswan

Op 18 januari mailt Peter Hodes het volgende:
"We zijn zojuist nu in Aswan! De eerste 9 dagen rijden zitten erop en dat is niet tegengevallen op de eereste dag na! We hebben zo'n dikke 900 km achter de pendalen en gaan morgen op de boot naar Hadi Hafa in de Sudan over Lake Nasser. De overtocht duurt 24 uur. Niet dat het meer zo groot is maar die verrekte boot vaart gewoon langzaam.
Onderweg vele verschillende ervaringen meegemaakt. Langs de Rode Zee, aan de ene kant zee en aan de andere kant uitsluitend dessert en niet de mooiste. Ook komt er af en toe een groep dessert dogs je achterna hetgeen een buitengewone vervelende ervaring is. Dan moet je wel evem doorfietsen en hopen dat het net niet gebeurt op een heuvel.
Nu zijn we in de Nijl delta en wordt alles veel levendiger maar wel weer met andere gevaren. Verkeer!!!! Ze rijden nu natuurlijk allemaal als gestoorden en doen maar wat. Daarnaast alemaal kinderen langs de weg die schreeuwen, stenen gooien en met suikerrietstokken je proberen te slaan als ze geen positief antwoord krijgen op hun vraag MONEY!!!
Zolas gezegd: het fietsen gaat wel en de billen en kruis zijn nog redelijk in goede staat. Kleine onvolkomendheden maar ja het is niet anders. We hebben ook hoofdzakelijk tail winds gehad en dat helpt natuurlijk! Hopelijk blijft dat ook zo in de Sudan want ik denk dat we daar echt Afrika ingaan. Warm en slechte wegen. Nou ja we zien wel. Voorlopig geen mogelijkheden meer voor internet.
Dit was het voor het moment. Eigenlijk alles goed en hopelijk blijft het ook zo. Het kamperen gaat steeds beter! Je wordt er ook handiger in. Eten is O.k. en nog geen vervelende buikloop of iets anders. Mijn haar begint al weer wat te groeien dus zo zie je alles komt op zijn beentjes terecht.
Tot de volgende keer hetgeen wel even kan duren: 30 januari in Karthoum wellicht!!"

Dat was zijn laatste bericht op 18 januari en daarna werd het stil. Geen contact, geen mobiel, geen internet. We weten dus niet hoe het Peter in Soedan vergaat.
Maar hoe gaat het in Nederland? De steun voor Peter is ontzettend goed op gang gekomen!!! Door diverse recente donaties is de stand vandaag 23 januari 2009 maar liefst 3.672,70 euro exclusief de anonieme donatie uit december 2008. Dat is goed voor 367 klamboes waar zo'n 1.100 kinderen beschermd onder kunnen slapen!

Doet u er nog een schepje bovenop door Peter en Malaria No More! te steunen met een donatie?

- Margret van Gaalen

Wie fietsen er nog meer mee?

Peter is niet de enige die in 2009 de Tour d'Afrique fietst. Er zijn zo'n 40 deelnemers van over de hele wereld die deze 11.777 km lange uitdaging zijn aangegaan. Wat zijn Peter's ervaringen tot nu toe?
"De groep is O.K. Wat - overigens voor iedereen – lastig is, is al die namen te onthouden. Ik ben daar sowieso niet zo goed in. De leeftijd varieert van 18 tot 70 jaar. Er zijn een aantal zeer goede fietsers bij en de groep is ca. 40 man groot. 1/3 vrouwen 2/3 mannen. Er doen veel Canadezen mee (TDA wordt door Canada georganiseerd), zo’n 5-6 Nederlanders; verder mensen uit Engeland, Duitsland, Zuid-Afrika.
Er zijn ook een paar vrouwen die gewoon hard kunnen rijden. Het rijden in een peleton is fijn als het jouw juiste snelheid heeft; anders ga je stuk. Ik rijd veel alleen wat ik wel prettig vind maar ook af en toe wat langzamer gaat. Op ongeveer de helft van het traject staat de lunchtruck waar je iedereen weer tegenkomt.
Kortom, de groep is zeer gemeleerd en het zal nog blijken hoe het verder gaat."

's Morgens vroeg opstaan!

Het dagritme in de Tour d'Afrique is heel wat anders dan thuis in Den Haag.
Zo staat Peter om 5:15-5:30 op. Dan is het een kwestie van aankleden, tent afbreken en met alle andere rotzooi inpakken, en ervoor zorgen dat je spullen in de truck komen. Dat laatste gebeurt deze eerste dagen nog niet relaxed. Iedereen probeert op tijd te vertrekken en het is dringen. Het ontbijt is rond 6:30 uur: lekkere dikke pap en brood en koffie. Vervolgens gaat iedereen op pad rond 07:00 uur. Soms alleen, soms in groepen. Rond 12:00 uur is er lunch.
Afhankelijk van het aantal kilometers en de omstandigheden onderweg, kom je rond 13:00/14:00 uur aan in het kamp. Dat kamp is een paar keer midden in de dessert geweest of in kleinere dorpen. Meestal worden we daar bewaakt door locale politie.
Om een uur of 17:00 krijgen alle riders een briefing over de volgende dag zodat je goed weet wat je kunt verwachten. Het aantal kilometers wordt aangegeven, de conditie van de weg, of er bergen zijn. Wat onverwacht kan zijn, is de wind. Die blies de eerste dag flink tegen en de eerste dag viel dan ook flink tegen.

Door het oog van de naald

15 januari 2009 mailt Peter vanuit Luxor het volgende:

"Rond 11.30 in Luxor aan gekomen na een ritje van 90 KM. Ik ben door het oog van de naald gekropen. In Queno reed een "van" die van achteren aan kwam rijden met een jerrycan aan de zijkant. Hij reed met die jerrycan tegen mijn heup. De jerrycan viel gelukkig van de auto af en de auto reed met een rotvaart door. Ik maakte een 180 graden draai maar bleef op mijn fiets. Gelukkig was er geen ander verkeer. Ik ben me helemaal doodgeschrokken alhoewel ik niet zo schrikkerig ben. Het meisje dat naast me reed zag totaal bleek. Voor de rest gaat het O.K.

In Luxor zit ik in een hotel ( very very basic ) maar dit betekent: een bed en een douche en geen tent opzetten en kruipen.

Morgen 16 januari een rustdag en dan even kijken wat hier allemaal te zien is."

Achternagezeten door woestijnhonden

Onderweg naar Safaga in de woestijn zaten een stuk of 5-6 woestijnhonden achter Peter aan. Net toen hij een stukje alleen reed. Peter: "Dat is een buitengewone vervelende ervaring. Dan moet je wel even doorfietsen en hopen dat het net niet gebeurt op een heuvel." Peter had het geluk dat hij op dat moment juist bergafwaarts ging zodat hij de honden voor kon blijven. Wel bedacht hij zich dat hij zich niet heeft laten inenten tegen hondsdolheid.
Hmmm, een voorbereidingstip voor de volgende keer?

Eerste bericht van Peter zelf!

Op 13 januari ontvingen we het eerste teken van leven van Peter. Een email waarin hij z'n eerste ervaringen in de Tour d'Afrique met ons deelt. Peter schrijft:

"Zojuist aangekomen in Safaga aan de rode zee na 4 etappes fietsen en ongeveer 500 km. Eerste dag was loodzwaar met veel tegenwind en nogal heuvelig. Was net op tijd aan in het dessert camp. De andere dagen waren beter alhoewel er een tussen zat van 168 km. Wat tegen valt is dat verdomde kamperen. Is ongeveer 50 jaar geleden dat ik dat voor het laatst gedaan heb. Je moet er gewoon leniger voor zijn dan ik ben. Ik had beter gymnastiekles kunnen nemen dan spinning. Elke morgen om 05.15 op en om 07.00 op de fiets is wel even wennen maar dat zal wel lukken. Vandaag in ieder geval in een hotel en lekker gedouched na 4 dagen."

Een anonieme donatie van 500 euro in december 2008 bracht Peter al tot aan Safaga. Daarnaast is er per 13 januari 2009 100 euro gedoneerd door diverse personen. Dit sponsort Peter voor 600 kilometer en stelt Malaria No More! in staat om 60 klamboes te distribueren waarmee het leven van 180 kinderen beschermd kan worden.

- Margret

Peter Hodes fietst 11.777 km dwars door Afrika In de strijd tegen malaria

Zaterdag 10 januari 2009 begint Peter Hodes,een 60-jarige Hagenaar, in Caïro aan de eerste etappe van de 11.777 km lange Tour d’Afrique. Op 9 mei hoopt hijKaapstad te bereiken na al
fietsend 10 Afrikaanse landen doorkruist te hebben. Peter vervult hiermee een jarenlange droom.

Beschermd slapen onder een klamboe
Aan deze fietsuitdaging koppelt Peter een tweede: zoveel mogelijk geld inzamelen voor Malaria No More! Nederland. Deze Nederlandse stichting werft fondsen om bij te dragen aan de preventie en behandeling van malaria in Afrika. Dat is hard nodig want iedere 30 seconden overlijdt er een kind aan malaria en dat terwijl malaria te voorkomen is, o.a. door onder een geïmpregneerde klamboe te slapen. Al voor €10 kan de stichting ervoor zorgen dat zo’n klamboe op de juiste plek gebracht wordt en de lokale gemeenschap voorgelicht wordt over malaria. Het
streven is €11.777 op te halen, €1 per kilometer. Helpt u mee door een door u zelf bepaald aantal kilometers te sponsoren?
Uw steun zal Peter helpen zich over zijn zadelpijn en andere ontberingen heen te zetten. Daarnaast beschermt u tevens met uw steun het leven van kinderen tegen de dodelijke ziekte malaria.
Met enige regelmaat zullen wij van Malaria No More! berichten hoe het Peter vergaat, hoever het aantal gesponsorde kilometers hem gebracht hebben en hoeveel klamboes er opgehaald zijn.

- Margret van Gaalen en Henk-Jan van Hees van Malaria No More! Nederland