Impressie van het onthaal in Kaapstad

Jan en Peter zijn afgelopen zaterdag niet onopgemerkt binnengehaald. Dat ging gepaard met aardig wat tamtam, muziek, prijsuitreikingen, consul generaals en de burgemeester van Kaapstad.

Hieronder een impressie:








Onder begeleiding van de plaatselijke fanfare komen Peter en Jan het podium op.














Peter met een lekker biertje, Jan en andere Nederlanders









Alle deelnemers

Alle Nederlanders

Peter en Jan zijn alweer een paar dagen in Nederland en kunnen genieten van al het Nederlandse comfort. Jan is zelfs alweer een paar dagen aan het werk. Beiden zijn hun ervaringen nog aan het verwerken en over een tijdje zullen ze hun terugblik delen met ons.

De 'donatie'lijnen staan nog open. De teller staat nu bijna op 8000 euro!!! Ga jij helpen om dat te halen?

Jan en Peter heelhuids in Kaapstad over de finish!

Zaterdag 9 mei haalden Jan en Peter heelhuids de finish in Kaapstad, Zuid-Afrika!! Ook de laatste etappes vallen niet mee. Peter stuurt zondag 10 mei zijn laatste mailtje vanuit Afrika:

"Goedemiddag, hier meldt zich Kaapstad. Gisteren heelhuids in Kaapstad aangekomen. Ik realiseer me dat ik een tijd lang uit de ether geweest ben maar dit had te maken met slecht toegang tot internet. Mijn laatste bericht was uit Windhoek dus daar pak ik de draad weer op!
Jan is zonder problemen in Windhoek aangekomen en we hebben samen op de camping wat zaken geregeld. De volgende dag begon de laatste sectie die ze in Namibië enigszins hebben omgegooid door de eerste 6 dagen "dirt road" te nemen, hetgeen voor Jan betekende dat zijn karretje (racefiets) op de truck kon en een leenfiets (moutainbike) kreeg. De algemene mening was dat de dagen veel te lang waren in combinatie met dirt road met heel veel zand en wasbordoppervlakte. Loodzwaar en bloedheet. Daartegenover stond wel een wonderschone natuur met heel veel mooie duinpartijen. Rustdag in Soussosvlei alwaar in een heerlijke lodge gelogeerd met een geweldige keuken. Super relaxed allemaal!
Jan heeft alles gefietst en ik heb af en toe de lunchtruck genomen hetgeen me minder KM,s opleverde, maar ik zat er gewoon helemaal doorheen. Mijn perceptie van deze sectie was dat het allemaal eenvoudig zou zijn en dat viel vies tegen. Dus allemaal tussen de oren!
Op 30 april hebben de Nederlanders de rest van de wereld uitgenodigd voor een Koninginnedagborrel met oranjebitter (door Jan meegenomen) en bier hetgeen zeer gewaardeerd werd. Ik heb nog een praatje gehouden over de achtergrond van deze festiviteit en verteld dat het een hele relaxte dag is in NL zonder te weten wat zich inmiddels had afgespeeld. Wat een anticlimax!!
Onze laatste rustdag was aan de grens met Zuid Afrika bij Noordoever aan de Oranje rivier. Heel relaxed en prachtige omgeving. De laatste week door Zuid Afrika was pittig wat KM's betreft met nogal wat tegenwind. Werkdagen van 8 uur waren geen uitzondering hetgeen de nodige pijn aan de kont betekende. Jan in zijn element op zijn racefiets met de snelle jongens. De voorlaatste dag was er een om niet snel te vergeten, 156 KM met vol wind tegen en een gemiddelde van nog geen 16 Km per uur. Maar ook aan zo'n dag komt een einde, niet waar? Dat is hetgeen dat ik dan maar denk.Overigens de hele rit door Zuid-Afrika super mooi weer en een lekkere temperatuur. In Kaapstad op dat moment veel regen maar met de voorspelling van beter weer op komst.
De laatste dag naar Kaapstad was een makkie van rond de 90 Km met een stop op 60 KM alwaar een uitgebreide lunch aan het strand georganiseerd was met zicht op de Tafelberg. Veel goede fotomomenten. Daarna in konvooi met politiebegeleiding Kaapstad in. Best wel een spannend moment. Dit duurde ongeveer 1,5 uur om uiteindelijk bij de Waterfront aan te komen waar een heel comité en allemaal vrienden en familie de rijders verwelkomden.
Muziek, prachtig weer, honderden mensen, een super atmosfeer.Martine, Youk Zumpolle en Marijke Legerstee aan de finish wat echt fantastisch was. De Consul Generaals van de verschillende landen waren aanwezig en de burgemeester van Kaapstad met een speech.
Allerlei prijzen en medailles werden uitgereikt hetgeen allemaal heel braaf was maar niet zo mijn ding is. Al met al een geslaagde afronding van een buitengewoon uitdagende tour en dat in vele opzichten.
Het is me zeker niet meegevallen. Er waren meer echte werkdagen dan verwacht. De bergen waren hoger, de heuvels talrijker, de dirt roads waren more dirtie, en de wind was meer head dan tail dan ik en velen met mij verwacht hadden. Wel een fantastische ervaring waarvan ik benieuwd ben hoe ik die thuis ga verwerken.
Uiteraard wil ik niet nalaten jullie allemaal te bedanken voor jullie interesse en medeleven, hetgeen me zeker goed gedaan heeft. Bovendien bedank ik hiermee namens Malaria No More diegenen die een donatie gedaan hebben.
Hopelijk tot snel ziens/horens. Na 11.483 gefietste km's.

Groet, Peter"

Petje af, Peter, voor deze geweldige prestatie!!! Wat een ontberingen, wat een zware omstandigheden, en dat dag in dag uit. Er leek geen einde aan te komen. Morgen terug naar Nederland en dan eindelijk weer heerlijk in je eigen bed slapen. En langzamerhand niet al om 5:30 uur wakker te worden.

Heel heel hartelijk bedankt, namens het bestuur en de directie van Malaria No More! Nederland en namens mij, voor het ophalen van zoveel geld voor de bestrijding van malaria. Er is t.n.t. 7.052 euro gedoneerd, een geweldig bedrag. Daarvoor kunnen we 705 klamboes op de juiste plek laten brengen waarmee het leven van 2115 kinderen 5 jaar lang beschermd kan worden tegen de dodelijke ziekte malaria!

Je kunt overigens Peter en deze sponsoractie nog steeds steunen door een bedrag over te maken op rekening 56.10.25.312 t.n.v. Malaria No More! Nederland o.v.v. "Peter Hodes".

- Margret van Gaalen

Jan en Peter in Zuid-Afrika

Inmiddels zijn Jan en Peter in Zuid-Afrika aangekomen en een paar honderd kilometer verwijderd van de finish in Kaapstad. Zaterdag 9 mei komen zij daar aan en worden ze opgewacht door Martine die nu in het vliegtuig zit.
Jan en Peter hebben nog steeds geen contact kunnen krijgen via internet. Vanuit het thuisfront laat Brechtje weten dat de dagetappes zwaar zijn en het eigenlijk tegenvalt.
Deze dagen zijn de laatste loodjes en die zijn meestal het zwaarst.....

Toitoitoi, zet 'm op, Jan en Peter, zodat jullie zaterdag juichend over de finish kunnen!

Steun Jan en Peter moreel tijdens hun laatste etappes en maak uw bijdrage over op de rekening van Malaria No More - 56.10.25.312 - o.v.v. "Peter Hodes". Ze zijn zo'n 5000 euro verwijderd van het streefbedrag van 11.777 euro. Welk bedrijf durft BEST Experience The Difference te volgen die met 0,10 cent per kilometer sponsorde??

- Margret van Gaalen

Ook Jan moet over slechte wegen

Het thuisfront laat weten dat Jan en Peter weer geconfronteerd worden met slechte onverharde wegen. Ook de laatste etappe van 1720 kilometer in de Tour d'Afrique, de Diamond Coast van Windhoek in Namibie (25 april) tot Kaapstad in Zuid-Afrika (9mei), levert lastige routes op. Namibie betekent niet alleen woestijn, duinen, zand zand en nog eens zand maar blijkbaar ook heuvels en slechte onverharde wegen. Daar kan Jan een beetje ervaren wat zijn vader al die weken ervoor heeft meegemaakt in Soedan, Ethiopie en Noord-Kenia.

Jan en Peter hebben geen bereik maar het thuisfront in Den Haag laat weten dat ze het goed maken ondanks een gestolen telefoon. De steun van vrienden, kennissen en familie in Nederland is een enorme opsteker voor Jan en Peter: sinds medio april toen Jan richting Afrika afreisde is er 660 euro gedoneerd voor hun sponsoractie waarmee 660 kilometers gesponsord zijn. Malaria No More kan daarmee 66 klamboes aanschaffen en op de juiste plek laten brengen. Onder een klamboe kunnen 3 kinderen slapen waardoor met die 66 klamboes het leven van bijna 200 kinderen voor 5 jaar beschermd wordt tegen de dodelijke ziekte malaria!!!

Ook jouw steun is zeer welkom. Het meest eenvoudige is direct over te maken op rekening 56.10.25.312 van Malaria No More o.v.v. Peter Hodes.

We hopen binnenkort meer van Jan en Peter te horen.

- Margret van Gaalen, Malaria No More! Nederland

Zoon Jan aangekomen in Windhoek - Namibie

Beste Mensen,
Vandaag, 24 april 2009, is Jan in Namibie aangekomen om morgen 25 april (Wereld Malaria Dag) de laatste etappe samen met Peter te gaan fietsen. Vanaf Windhoek zullen zij samen de laatste 1.700 km afleggen om op 9 mei aan te komen in Kaapstad. Zoals wij al vaker hebben aangegeven in de voorgaande emails koppelen Peter en Jan een tweede uitdaging aan deze fietstocht: zoveel mogelijk geld inzamelen voor Malaria No More Nederland. Deze Nederlandse stichting werft fondsen om bij te dragen aan de preventie en behandeling van malaria in Afrika. Dat is hard nodig want iedere 30 seconden overlijdt er een kind aan malaria en dat terwijl malaria te voorkomen is, o.a. door onder een geïmpregneerde klamboe te slapen.

Jullie kunnen Malaria No More met een kleine bijdrage al enorm helpen. Door € 10,- te doneren ( 56.10.25.312 t.n.v. Malaria No More in Loenen a/d Vecht, o.v.v. Hodes) kan de stichting een geïmpregneerde klamboe kopen waaronder 2 volwassenen of 3 kinderen beschermd kunnen slapen. Wij hebben ons tot doel gesteld om een euro per kilometer op te halen voor de stichting. De teller staat nu op ongeveer € 7.500,-, dus we hebben nog wat euro’s te gaan!

Zo voor de allerlaatste keer, onze vraag om de tweede uitdaging van Peter en Jan te kunnen realiseren! Stort!

Groeten,
Martine en Brechtje
=======================================================
Goedemorgen allemaal!!
Gisteren in Windhoek aangekomen maar daarover later.
Zit nu in het restaurant van de camping en wacht op Jan en ga zo meteen ontbijten. De afgelopen dagen (5) hebben niet gebracht wat beloofd werd. In totaal 865 km gereden met als langste etappe dinsdag van 207 KM. De afgelopen week zouden we wind in de rug hebben maar dat pakte anders uit! Een halve dag daarvan mogen genieten en de rest schuin of vol tegen!! Dat viel wel even tegen. Deze hele sectie valt enigszins tegen. Ze noemen het "The Elephant Highway" maar in de hele sectie 3 olifanten gezien en 1 dooie!!, die overigens vreselijk stonk. Je rook dat kadaver een kilometer van te voren. De wegen in Botswana en tot zover in Namibie zijn lang, recht en redelijk saai. Gisteren door de Kalahari woestijn gereden hetgeen weer wat interessanter is. Ik denk dat Jan er goed aan gedaan heeft voor de laatste sectie te kiezen want deze was hem zeker tegengevallen.
De billen beginnen nu echt pijn te doen maar ik denk hoofdzakelijk door het andere zadel wat ik gebruik. Hopelijk met de spullen die Jan meeneemt kunnen we mijn oude brooks zadel repareren.
Gisteren was echt een heroische dag!! !60 KM van Witvlei naar Windhoek. Stel je niets voor van Witvlei want dat is een gehucht met een paar huizen en een camping. Voor de rest een paar huttten en een abattoir. Namibie noemen ze Cattle Country, vandaar dat abattoir!
Wel vol wind tegen en na 80 KM lunch. Kwam redelijk op tijd aan maar er zaten al een heleboel mensen in de lunchtruck. Men had er geen zin meer in!!Na de lunch nog 80 KM en 30 km tot het vliegveld. 10 Km na het vliegveld begon het pijpenstelen te regenen en werd het donders koud. Uiteraard geen regenkleding bij me. De lunchtruck kwam voorbij maar die zat inmiddels propvol dus doorrijden. Nog 40 KM op een tweebaans weg, zonder vluchtstrook, met bakken water op de weg, veel verkeer door het vliegveld en veel vrachtwagens, en stevige heuvels, geen kuitenbijterjes maar echte kuitenhappers! Vrachtwagens die water opspuiten zodat je echt niets meer ziet, de schoenen vol met water, je bril beslagen, en ijs en ijskoud. Rechts en boven van je pikdonker met onweer en bliksem en links de zon schijnend op een bergrug. Je handen zo door en door koud zodat het gewoon moeilijk was je stuur vast te houden en je remmen te gebruiken. Dit hele gebeuren duurde 2 uur. In windhoek zelf regende het nog enorm en bij een ATM automaat voor geld kon ik van de kou de pincode niet naar behoren intypen. Al met al heroitiek ten top!!
De week werd afgesloten zoals die begonnen was, helemaal K!!Geen kamer te krijgen in Windhoek dat wil zeggen ik ben te weinig alert geweest en had van te voren moeten reserveren. De mensen die de truck genomen hebben waren natuurlijk eerder en hadden alle beschikbare kamers weggekaapt.Kamperen is ook niet zo erg maar het moet wel droog worden.
Gisteravond in ieder geval lekker gegeten en een paar stevige wodka's gedronken nadat ik een warme douche genomen had. Vandaag staat in het teken van Jan ontvangen en hem een beetje wegwijs maken en aan de andere fietsers en staf voorstellen. We melden ons weer bij de volgende rustdag!

Groet,Peter

------------------------------------------------------------------------------------------

En als laatste nog een berichtje van Malaria No More:

Gisteren 23 april is Jan Hodes in de uitzending van Kort Amsterdams geweest op AT5. Je kunt die uitzending zien op http://www.at5.nl/tv/kort-amsterdams/aflevering/3072.

Vandaag zijn diverse donaties binnen gekomen, 80 euro in totaal. Hartstikke bedankt. Daarmee kan Malaria No More ervoor zorgen dat 8 klamboes aangeschaft en op de juiste plek gebracht worden en dat de lokale bevolking wordt voorgelicht.
Jullie beschermen hiermee het leven van 24 kinderen!!! Helemaal super en hartstikke bedankt.
En wat zal Peter blij zijn dat Jan er is en de fietsavonturen met hem mee gaat beleven.
Jan zal zijn vader op de fiets misschien inhalen maar wat het kleurtje van zijn huid betreft, gaat dat hem denk ik niet lukken!!

Vandaag heeft MNM een klamboe aan premier Balkenende overhandigd en hem gevraagd om Nederlanders en zijn buitenlandse collega's op te roepen de strijd tegen malaria te steunen (een korte impressie is te zien op http://www.youtube.com/watch?v=aluNyUbcHqw). We gaan de door Balkenende ondertekende klamboe volgen op zijn reis naar Afrika.

Morgen op Wereld Malaria Dag staat MNM met een infostand op de Afrikadag in Den Haag. Als je er naartoe gaat: kom langs, dan kunnen we kennis met elkaar maken.

Maar de komende weken volgen we eerst nog even Peter en Jan in de laatste etappe van Windhoek naar Kaapstad. Het zijn de laatste loodjes maar zet 'm op!!

Groeten,
Margret van Gaalen
Malaria No More! Nederland

Peter in Maun (Botswana)

Zaterdagochtend 18 april vroeg mailt Peter vanuit Maun (Botswana):

Goedemorgen allemaal!!
Op de eerste plaats wil ik iedereen hartelijk bedanken die regelmatig mij een email stuurt. Ik waardeer dat buitengewoon en neem mij niet kwalijk dat ik deze niet allemaal persoonlijk beantwoord. Ga er wel mee door want ik lees ze met plezier!!!!
Het is nog vroeg maar ik ben al een uurtje of 3 op. Van uitslapen op zo'n rustdag komt niets terecht! Gewoon om 5.30 uur wakker en dan nog maar een half uurtje blijven liggen en dan toch maar opstaan.
We staan op een camping bij een luxe hotel waar helaas geen kamers meer waren. Niet zo erg want we kunnen wel gebruik maken van alle faciliteiten en een fantastisch zwembad waar ik over een uurtje of twee lig!
Maun is blijkbaar een centrum in Botswana van waaruit veel safari's vertrekken. Best wel een beetje mondaine en wel aardig.De weg hiernaartoe was lang en redelijk eentonig, weinig dorpjes of afleiding maar wel hoofdzakelijk wind mee dus dat helpt. Botswana is tot zover nog niet mijn land. Het lijkt wel of er iets niet klopt maar ik kan niet aangeven wat!
Het is eigenlijk al heel westers en aan de andere kant primitief. Ze hebben de zaken wel aardig voor elkaar maar er lopen ook genoeg Muzunghes rond om dat te organiseren. Verkeer is ook redelijk gedisciplineerd.
Gisteren met mijn nieuwe Canadese vrienden in het Sportsman Cafe en Restaurant gegeten hetgeen uitstekend was. Weer een originele vanille ijs met warme chocolade gegeten wat weer een openbaring was. Idioot dat je zo kan genieten van zoiets normaals, niet waar.
Iedereen kijkt wel een beetje uit naar het einde maar er wordt relatief weinig over gesproken daar we best nog wel een eind moeten. De truck wordt ook door velen wat regelmatiger bezocht dan voorheen en verschillende groepjes zijn plotseling wat anders gaan doen en dagen dan weer na een paar dagen op. Ik heb me voorgenomen de hele rit uit te zitten. Als je dat niet doet houd je daar toch een slecht gevoel aan over, denk ik!! Wat ook gebeurt is dat sommige mensen twee etappes in een doen en dan een extra rustdag inlassen. Dat zijn etappes van > 300 KM. Dat is mij te veel en volgens mij heb je dan die extra rustdag ook nodig om te recupereren. Gekkenwerk!! Over een kleine week komt Jan aan op een vrijdag en jullie kunnen je voorstellen dat ik daar naar uitkijk. Jan heeft voorgesteld Koninginnedag te vieren met oranjebitter en bier aangeboden door de NL gemeenschap en ik houd een praatje over deze traditie!Jan gaat wel racen want dat stelt niets meer voor. Hij moet Allan het vuur aan de schenen leggen en proberen deze sectie te winnen. Dat is tenminste mijn idee. Ik hobbel er wel achteraan.
Goed mensen, ik ga koffie drinken en mijn bed bij het zwembad reserveren. Volgende week in Windhoek meld ik me weer hopelijk met een niet al te pijnlijke kont want het zijn wel KM,s die we gaan maken. De 3e etappe in Namibie is 207 KM dus vroeg op en flink doorfietsen!!
Prettig weekend en tot ziens!!

Groeten, Peter

Op de Elephants Highway in Botswana

Afgelopen woensdag, 15 april, kwam Peter aan in Nata hetgeen niet meer is dan een kruising van wegen waar een shop, een benzinestation en nog een paar kleine tentjes zijn.
Na maandag de grens van Botswana gepasseerd te zijn waren we eigenlijk vroeg op de campsite die gedeeltelijk onder water stond vanwege het hoge water in de rivier de Choa die uitmondt in de Zambezi. Vandaar een bootsafari gedaan langs een gameresort hetgeen heel aardig was. Olifanten, hippo's, krokodillen en nog veel meer van dat spul. Prachtige rivier met fantastische lodges eraan.
Vervolgens ging het via de Elephants Highway richting zuiden hetgeen ook schuin tegenwind betekent. De tweede dag 160 KM hetgeen niet gemakkelijk was. Met die Elephants valt het overigens wel mee. Twee clubjes gezien dat was alles. Voor de rest eigenlijk reuze saai! Kaarsrechte wegen zonder enige afwisseling. De Noordoostpolder van Afrika kan je zeggen. Dit recept ook weer vandaag met een iets gunstiger wind maar ook 150 KM. Morgen gaan we echt naar het westen (we moeten om een wildpark heen) en dan hebben we echt de wind in de rug. Botswana telt slechts 1,8 miljoen mensen en is redelijk welvarend. De muntsoort heet Pula wat een leuk weetje is. De prijzen van e.e.a. zijn hier meer westers georiënteerd. Voor de rest is het een groot gameresort gebeuren en talloze safari gangers. Het lijkt me niet helemaal mijn land.
Mijn verkoudheid gaat beter! Gisteren en eergisteren mij letterlijk het snot voor de ogen gereden. Maar nu gaat het beter. Het nieuwe zadel is wel wennen en ik kom redelijk vaak uit het zadel hetgeen betekent dat ik pijn aan mijn kont heb! Als Jan er is kunnen we weer mijn oude zadel repareren. Voor de rest valt mijn fiets een beetje uit elkaar. Mijn bidonhouder kwam er spontaan vanaf en al mijn kabelbevestigingen zijn gebroken. Het wordt hoog tijd voor Kaapstad en dan Tom Schouten voor een zeer zeer grote beurt! Mijn karretje ziet er niet meer uit en piept en kraakt als een dolle maar gaat nog steeds als de brandweer!! Overigens nog steeds met dezelfde banden en als een van de weinigen nog geen lekke band gehad.
Vanaf morgen twee lange dagen naar Maun hetgeen een aardige plaats is waar we weer een rustdag hebben. Wellicht meld ik me daar weer.

Groet, Peter