Bijna is een biertje weer mogelijk

Als het goed is, fietst Peter vandaag de laatste dag door Soedan waar geen alcoholische dranken geschonken worden. Dat wordt dus water en Coca Cola. Morgen bij aankomst in Ethiopie kan hij dan weer eindelijk een koel pilsje pakken.

Wij drinken er ook een, op Peter en zijn fietsavontuur!

- Margret van Gaalen

Nog een paar dagen Soedan

Nog een paar dagen zal Peter door Soedan fietsen en omstandigheden tegenkomen zoals hierboven te zien is: waarschijnlijk en hopelijk zandwegen en niet meer van dat diepe zachte woestijnzand. Dan kan hij tenminste fietsen i.p.v. ernaast te zeulen.

Als hij donderdag 5 februari in Gondor (Ethiopie) aankomt, kan hij weer een paar nachtjes in een hotelbed slapen i.p.v. op een matje in z'n tent.

En......last but not least: dan kan er weer een biertje gedronken worden.

In Khartoum aangekomen en weer contact

Vandaag, vrijdag 30 januari 2009, is Peter aangekomen in Khartoum - de hoofdstad van Soedan. Hij kan weer via internet contact maken en schrijft vanuit een klein benauwd hok waar 6 PC's staan en het slechts 1.40 m hoog is, het volgende:

"Even een verslagje uit Karthoum waar we gisteren aangekomen zijn en tegelijkertijd de eerste en langste etappe beeindiged hebben ( 1970 KM). De laatste 4 dagen vanuit Dongola zijn met name gekenmerkt door lange etappes ( 142, 142, 157 KM ) met uitzondering van de laatste etappe ( 105 km).

De warmte gaat nu echt een rol spelen. In de middag loopt de temperatuur snel op tot 42 graden en is het slopend om te fietsen. Daarom ga ik in de morgen zo snel mogelijk weg om veel KMs te maken.

De meeste overnachtingen waren Dessert camps in de smoor hitte. We reden door de Sahara die minder is dan de Nubisch dessert. Veel dode dieren maar minder rotzooi dan Egypte. De wegen waren in orde en de wind dwarrelt daar nogal. Weinig coke stops!! Overigens sinds we in de Sudan zijn staan we droog!! (mvg: in het moslimland wordt geen bier geschonken). De mensen zijn in z'n algemeenheid buitengewoon vriendelijk en behulpzaam maar spreken nauwelijks Engels.

De laastse etappe naar Kartoum heb ik uitdrogingsverschijnselen beleefd. In 2 uur 3 liter gedronken en nog dorst. Tijdens de lunch ORS genomen hetgeen me er weer bovenop hielp.

Het laatste stuk in convooi door Karthoum in de smoor hitte. Dat was - met al die uitlaatgassen - geen pretje!

We kampereren ergens waar het best wel aardig.

Jammer maar vandaag ( vrijdag natuurlijk ) is er in Karthoum niets te doen: een dooie boel. We komen net uit een enorme shopping mall waar echter ook geen internet was. Even over straat en het is om 12:00 uur alweer 40 graden. De koudste maand van het jaar.

Ik ben bang dat het met de fotos niet gaat lukken. Er zijn wat technische problemen met de communicatie (mvg: de communication manager heeft gebroken kabels en met dichte winkels op vrijdag is dit moeilijk te fixen). Probeer het maar te regelen via Mike in Toronto.

Hoe gaat het met het geld ophalen? Lopen jullie voor of moet ik harder fietsen??

Het hele verhaal is een groot avontuur! Af en toe denk je wat een boffer ben ik maar er zijn talrijke momenten dat ik het zie als een soor pelgrimstocht, een soort boetedoening! Het zal wel ergens goed voor zijn. Je hebt op de fiets wel genoeg tijd om over je leven na te denken. Of het helpt weet ik niet!

Mijn conditie is wel redelijk O.K. Ik ben benieuwd hoe het de mensen van Loneley Planet vergaat die vanaf morgen gaan meerijden. Dan begint de 2e etappe die zwaar wordt qua wegdek en bergachtig. We zien wel! Ik heb de truck alleen van binnen gezien om mijn spullen te pakken dus we gaan vooralsnog goed.

Op de een of andere manier zie ik tegen Ethiopie op. Hopelijk valt het mee.
Ik denk dat ik 6 dagen uit de lucht ben en weer terug bij jullie ben in Gondor in Etopia met een grote pot bier naast me! "

Petje af voor Peter

Na het bericht van Peter uit Soedan moge het duidelijk zijn dat het geen peuleschil is om mee te doen aan deze fietstocht. Alhoewel zijn bagage vervoerd wordt en de TDA organasiatie zorgt voor eten, drinken en een plek voor de overnachting, moet hij zelf iedere kilometer op zijn fiets afleggen. Onder omstandigheden die anders zijn dan in Nederland. Ik moet er bijvoorbeeld persoonlijk niet aan denken dat ik bij een temperatuur van 38 graden Celcius kilometers lang door woestijnzand moet ploeteren. Een verbruik van 6500 calorieen is extreem hoog. Bovendien is Peter geen man van 30 jaar maar heeft hij de respectabele leeftijd van 60 jaar.

Ik ben diep onder de indruk: petje af voor Peter!

- Margret van Gaalen, Malaria No More! Nederland
die zelf vele fietstochten gemaakt heeft op de racefiets

Fantastische donatie van BEST ExperienceTheDifference BV

© P Skov Vestergaard Frandsen 2007

BEST ExperienceTheDifference BV heeft Peter met €0,10 per kilometer gesponsord waardoor Peter voorlopig weer 1.177 kilometer verder kan fietsen en Malaria No More! met 117 klamboes het leven van 350 kinderen kan beschermen door hen onder een klamboe te laten slapen.

http://www.best-etd.nl/ is een netwerk organisatie met ca. 100 aangesloten Associates, waaronder Peter Hodes, en levert consultancy en interim management services.

Welke organisatie durft deze sponsoring te matchen door ook €1.177,70 te doneren?

Eerste foto van Peter!

Via de organisatie van Tour d'Afrique bereikte deze eerste foto van Peter ons. Nog met weinig haar en het ziet er allemaal heet uit. Gisteren - zondag 25 januari 2009 - na 2 weken TDA stuurde hij - via Martine - de volgende update:

"Ik ben weer in de lucht. Het internet is hier zo langzaam als een slak.
Na Aswan (Egypte), de ferry over het Lake Nasser naar de Sudan. De echte reis duurt 8 uur maar met aan boord en er vanaf ben je 48 uur bezig. 620 mensen op de ferry waar er wellicht 200 mogen. Overvol met mensen, beesten en rommel. Gelukkig had ik een hut en heb ik uitstekend geslapen. De oudere kregen een hut. Zo zie je: af en toe is het ook voordeliger " being more experienced".
Bij zonsopgang aan de kust het meer Abu Simbel gezien. 4 beelden van Ramses die in dat gebied stonden en verplaatst zijn toen het meer gecreëerd werd. Overigens naar de ferry heb ik over de oude en hoge dam gefietst. De laatste is door de Russen gebouwd en die hebben voor dat enorme Nasser Lake gezorgd.
De douane was een grote poppenkast hetgeen ongeveer 4 uur in beslag nam. Woensdag (21 januari) de eerste echte Afrika dag door de woestijn met het nodige aan "dirt roads". Donderdag (22 januari) nog zo'n dag met dirt roads en vrijdag (23 januari) was een hel met 108 km dirt road met veel diep zand dwars door de woestijn. De woestijn is prachtig hier, veel en veel mooier dan in Egypte, alwaar het een rotzooi is. De temperatuur loopt aardig op in de middag tot 38 graden. Gisteren weer 6500 calorieën verbruikt wat iets aangeeft hoe zwaar het was. 7.15 uur op de fiets is te veel.
Daarna hoofdzakelijk dessert camps , ook een keer aan de Nijl alwaar gezwommen en vervolgens lek gestoken door vliegjes. Vooralsnog niet van de trucks gebruikt gemaakt wat niet iedereen kan zeggen. Vanochtend een tocht door de woestijn met ferme "tail wind" en nu in Dongola. Morgen een rustdag die ik echt nodig heb. Ik zit in een hotel en kan weer een douche nemen. Stel je overigens van zo'n hotel niet al te veel voor.
Vanaf maandag een paar pittige dagen naar Karthoum met etappe van > 140 KM maar geen dirt roads meer. Mijn fiets is niet geschikt voor dat soort wegen. Mijn banden zijn te smal en die snijden dan door het zand en rijden er niet overheen. Een grote ellende met veel afstappen.
Voor de rest ben ik gezond en heb ik geen pijn aan mijn kont. Mijn slaapmatje is lek geraakt deze nacht. Eens kijken of ik het kan repareren. Gaatjes zijn altijd moeilijk te vinden. (Martine kon ondertussen melden: is gelukkig gelukt!).
Overigens was het beste idee om me kaal te scheren. Ik moet er niet aan denken met al die natte slierten langs mijn hoofd te rijden.
Ik meld me weer in Karthoum waar ik een suite in het Hilton neem. Hebben ze helemaal niet!

Peter

p.s. voor iedereen die gestort heeft: heel erg bedankt voor alle bijdragen aan MNM."

Na 9 dagen fietsen in Aswan

Op 18 januari mailt Peter Hodes het volgende:
"We zijn zojuist nu in Aswan! De eerste 9 dagen rijden zitten erop en dat is niet tegengevallen op de eereste dag na! We hebben zo'n dikke 900 km achter de pendalen en gaan morgen op de boot naar Hadi Hafa in de Sudan over Lake Nasser. De overtocht duurt 24 uur. Niet dat het meer zo groot is maar die verrekte boot vaart gewoon langzaam.
Onderweg vele verschillende ervaringen meegemaakt. Langs de Rode Zee, aan de ene kant zee en aan de andere kant uitsluitend dessert en niet de mooiste. Ook komt er af en toe een groep dessert dogs je achterna hetgeen een buitengewone vervelende ervaring is. Dan moet je wel evem doorfietsen en hopen dat het net niet gebeurt op een heuvel.
Nu zijn we in de Nijl delta en wordt alles veel levendiger maar wel weer met andere gevaren. Verkeer!!!! Ze rijden nu natuurlijk allemaal als gestoorden en doen maar wat. Daarnaast alemaal kinderen langs de weg die schreeuwen, stenen gooien en met suikerrietstokken je proberen te slaan als ze geen positief antwoord krijgen op hun vraag MONEY!!!
Zolas gezegd: het fietsen gaat wel en de billen en kruis zijn nog redelijk in goede staat. Kleine onvolkomendheden maar ja het is niet anders. We hebben ook hoofdzakelijk tail winds gehad en dat helpt natuurlijk! Hopelijk blijft dat ook zo in de Sudan want ik denk dat we daar echt Afrika ingaan. Warm en slechte wegen. Nou ja we zien wel. Voorlopig geen mogelijkheden meer voor internet.
Dit was het voor het moment. Eigenlijk alles goed en hopelijk blijft het ook zo. Het kamperen gaat steeds beter! Je wordt er ook handiger in. Eten is O.k. en nog geen vervelende buikloop of iets anders. Mijn haar begint al weer wat te groeien dus zo zie je alles komt op zijn beentjes terecht.
Tot de volgende keer hetgeen wel even kan duren: 30 januari in Karthoum wellicht!!"

Dat was zijn laatste bericht op 18 januari en daarna werd het stil. Geen contact, geen mobiel, geen internet. We weten dus niet hoe het Peter in Soedan vergaat.
Maar hoe gaat het in Nederland? De steun voor Peter is ontzettend goed op gang gekomen!!! Door diverse recente donaties is de stand vandaag 23 januari 2009 maar liefst 3.672,70 euro exclusief de anonieme donatie uit december 2008. Dat is goed voor 367 klamboes waar zo'n 1.100 kinderen beschermd onder kunnen slapen!

Doet u er nog een schepje bovenop door Peter en Malaria No More! te steunen met een donatie?

- Margret van Gaalen