Dirt roads

"Dirt Road:
Ik heb op de fiets bedacht jullie daarover wat te vertellen. Voor de dames onder jullie: dirt roads heeft niets te maken met vieze weg of zoiets.
Ik ga jullie trachten te beschrijven wat een dirt road is. In ieder geval niet geasfalteerd. Meestal vrij smal met vastgereden keien, grint, rotsen. Veelal gravel of zand. Karrensporen van vrachtwagens van een meter diep veroorzaakt in het regenseizoen. Heuvels en dalen, richels, wasboord en enorme gaten. Je bent voortdurend bezig alles te ontwijken maar dat lukt je gewoon niet. Je kan je stuur geen moment loslaten om met een hand een vlieg of kriebel te bewerken. Je trilt door heel je lichaam en er is geen moment rust. Je moet je camalbag vol met water hebben want je bidons kan je niet gebruiken tijdens het rijden. Als je een heuvel afgaat, wil je snelheid maken met alle risico’s vandien. Als er een vrachtwagen langskomt of tegemoet, zie je twee minuten helemaal niets door het stof en ben je genoodzaakt langzamer te gaan hetgeen super lullig is als je de heuvel afgaat hetgeen je op den duur ook niet meer doet. Je handen zijn ook na een paar uur totaal verdoofd. Een heel raar gevoel. Dat is ook het moment om te rusten.
Het is gewoon een groot avontuur en je moet eigenlijk een mountain bike hebben met brede banden om er plezier aan te beleven. Mijn banden zijn gewoon te smal ! Er zijn in de groep heel wat klappers gemaakt maar zover niet iets echt ernstig.
Ik denk dat we over 3 dagen - na de rustdag van morgen 28 februari - het ergste achter de rug hebben en we ook weer wat luxe tegemoet kunnen zien in de vorm van een douche die werkt en een wc waar je op kan zitten.
Voor de rest alles kits en ga ik zo meteen een lekker biertje drinken.

- Peter"

Na 33 etappes en 3800 km op 1/3 van de tour

Op donderdag 19 februari is er weer een bericht van Peter. Hij is gelukkig supergezond en doet het prima. Wel afzien natuurlijk!

"We zitten sinds vanmiddag in Arba Minch, rond 450 km onder Addis, een universiteitsstadje!De afgelopen dagen waren wellicht iets minder zwaar maar nog steeds 6/7 uur op de fiets en flinke bergen maar we gaan wel naar beneden. Dat houdt in dat ik wel meer lucht krijg als ik een berg op moet hetgeen wel aanzienlijk helpt. Inmiddels is mijn fiets weer helemaal top en heb ik alle versnellingen weer in de goede richting.
De kinderen hier worden steeds gekker en gooien echt met alles. Er is een soort kleine oorlog tussen ons en dat tuig. Je wordt ook helemaal gek van: money money, give me a pen en where are you go. Het zijn gewoon kut kinderen en ik ben niet de enige die dat denkt. Niemand is meer positief.
Nu nog 4 dagen in Ethiopie en dan naar de woestijn en de slechte wegen van Kenia. The Meltdown Maddness. Vandaag een voorproefje gehad met 108 km dirt road. Dat die fiets dat houdt is een raadsel. Je maakt af en toe klappers in die gaten en op die stenen. Ongelofelijk. Iemand is wel hard gevallen en heeft zijn fiets gebroken. Ik was vanmorgen als eerste weg (om 07.00 uur) om zo weinig mogelijk problemen te hebben met die kinderen.
We zitten nu in een hotel en kijken uit op twee prachtige meren. Voor de rest ga ik lekker genieten van de rustdag en een biertje drinken. Je rust eigenlijk te weinig uit.
Vooralsnog alles gefietst op de bewuste 58 km na. De groep is wat uitgebreid met "sectional riders" hetgeen best wel aardig is.
Het wordt ook hier wat warmer daar we weer op 100 meter zitten. Het internet is hier waanzinnig langzaam dus hier moeten jullie het meedoen.
We zitten nu op 1/3 van de tour en ongeveer 3800 km. We hebben ook 33 etappes achter de rug. Nairobi moet ik zonder al te veel kleerscheuren halen en dan wordt het m.i. allemaal wel beter.
Ik hoor dat HVV het best wel goed doet! Dank jongens voor het storten; echt super van jullie!
Doe iedereen de groeten en ik meld me weer bij de volgende 'rest day' in Kenia.
Overigens ben ik wel wat gewicht kwijt geraakt. Er blijft weinig van mij over. Ik eet niet zo veel en gebruik natuurlijk als een gek calorieën. Voor de rest gezond en nog steeds geen nare diarree hetgeen iedereen al gehad heeft en meerdere malen. Stevige maag denk ik. Wellicht meld ik me morgen nogmaals.
Groet en bedankt voor jullie belangstelling. Het houdt me vaak op de been!"